پرزیدنت احمدینژاد طبق معمول در
اظهاراتی محیرالعقول از زنان خواستهاند تا میتوانند بچه بیاورند!
انگار ایشان هفته به هفته با اظهارات و تصمیماتاش، قطعه قطعهی پازلی که بازگشت به دههی شصت را تداعی میکند کنار هم میگذارد. آدم با خودش فکر میکند بعد از چهارسال ( وچه بسا هشت سال) مملکت واقعاً چه شکلی میشود؟!
در مورد وعدهی حقوق بدون کار دادن به زنان شاغلی که فرزندی بهدنیا بیاورند جای تأمل هست. عدهای نگراناند که این سیاست جمعیتی جدید (در واقع بازگشت به سیاستی کهنه) تغییرات عمدهای در ساختار جمعیتی کشور ایجاد کند. به نظر من اما چندان نباید نگران بود! (البته اگر ایشان به همین اندازه رضایت بدهد!)
اولاً: میزان اشتغال زنان در کشور چندان بالا نیست، بنابراین زنان زیادی وجود ندارند که امکان فریب خوردنشان بر اثر چنین وعدههایی وجود داشته باشد و منجر به افزایش فاحش جمعیت بشود.
ثانیاً: بخش اعظم زنان شاغل (که هدف این تبلیغات هستند)، زنان تحصیلکرده و جوانی هستند که یا مجردند و یا آنقدر عاقل هستند که بدانند هزینههای یک بچهی جدید بسیار بیشتر از یکساعت حقوق بدون کار در روز است؛ هزینههای مادی، جسمی و روانیای که باید از جانب زن نقداً پرداخت شود. انکارکردنی نیست که یک فرزند جدید بخشی از آزادی و استقلال عمل زن جدید و نوجوی ایرانی که فردگرایی فزاینده را همچون دیگر اقشار جامعه تجربه میکند؛ سلب خواهد کرد. آیا او چنین چیزی را درنمییابد و در هنگام محاسبهی سود و زیان در این معامله با دولت آن را به حساب نمیآورد؟ یا او اصولاً این محاسبه را بلد نیست؟
ثالثاً: آیا زنان (و مردانی) که هدف این تبلیغات هستند نخواهند اندیشید که در صورتی که وعدهی مذکور تحقق نیابد یا پس از مدتی به دلیلی (شانه خالی کردن دولت از این تعهد، یا تغییر دولت) پرداخت این حقوق متوقف شود؛ با بچهای که روی دستشان مانده چه میتوانند بکنند؟!
اما اگر زنان شاغل پیشنهاد وسوسهانگیز رئیسجمهور را (البته پس از عملی و اجرایی شدن آن) بپذیرند؛ پیامدِ جانبی این گزینش، حذف تدریجی نسبی زنان از صحنهی فعالیت اجتماعی در قالب اشتغال خواهد بود. آیا در پشت پرده، رئیسجمهور و مشاوراناش در طراحی چنین تصمیماتی این پیامد جانبی را هدف اصلی طرح میبینند؟ و آیا ارزیابی آنها از گرایشها و گزینشهای زنان شاغل درست از آب درخواهد آمد؟ از این رو پاسخ زنان به این پیشنهاد روشنکنندهی مسائلی در مورد رویکرد و موقعیت زنان ایرانی در این مقطع زمانی خواهد بود.
پ.ن1: سؤال دیگر برای خود من این است: چه کسانی برای این رویکرد جدید رئیسجمهور کف خواهند زد؟
جوابِ پ.ن: دست کم این را میدانیم که اولیناش احتمالاً خانم رجبی و دومیاش لابد سرکار خانم دکتر(؟!) زهرهی طبیبیان است!
ایضاً: موضعگیری مراجعی که زمانی علیرغم مخالفت تاریخی و واکنش اولیهشان در برابر سیاستهای کنترل جمعیت در اواخر دههی شصت در نهایت با توجیهاتی که آورده شد با آن موافقت کردند، در این زمینه چه خواهد بود؟
پ.ن2: نمیدانم چرا این اظهارات یکجورهایی مرا به یاد وعدههای انتخاباتی کروبی در انتخابات نهم میاندازد: قضیهی پنجاه هزارتومن و «این صوبتا»!
من هم دو تا سوال اضافه میکنم:
1- چرا این حکومت برای نشوندن زنها در خانه سیاست!!! بکار میبره؟ خوب راحت بگه بابا زنها نباید کار کنن. مگه از کسی میترسه یا خچالت میکشه؟ مثل همون موقع که گفت زنها باید با حجاب باشن و یا حق وراثت کمتر داشته باشن و و و آیا اونموقعها سیاست بکار برد؟
2- اصلا چرا این حکومت میخواد زنها رو خونه نشین کنه؟ یا حتی محدود کنه؟ چه سودی از این کارها میبره؟ واقعا چرا اینها اینقدر دنبال درسر میگردند؟
مریم بهروزی دبیرکل تشکل اصولگرای «جامعه زینب» ضمن استقبال از آن به خبرنگار سیاسی آفتاب گفت: وظیفه اصلی زنان تربیت انسان در جامعه است. زن میتواند شوهر، برادر و فرزندان خود را تربیت کند.
http://www.aftabnews.ir/vdcepe8jhz8wn.html
خوب مگه بده ؟ من رفتم 6 تا بچهء دیگه بزام . الان دو تا دارم و وقتی بشه 8 تا , اونوقت اصلا نمیرم سر کار و ماه به ماه میرم حقوق میگیرم . تازه اگه حالشو داشته باشم , ممکنه 10-12 تا دیگه هم بزام که هر روز کلی هم اضافه کار بگیرم !!! زنده باد احمدی نژاد نازنین !
اما از شوخی گذشته , ندا جون زیاد هم فکر نکن که این موضوع جدی نمیشه . همون 17 میلیون احمقی که به این گوساله رای دادن , بعید هم نیست که به چرندیاتش گوش هم بکنن .
این خدمات استفاده کنه
هیچ وقت تصور نمی کردم تا این حد بتونیم بدبخت بشیم که تازه هنوز اول راهیم...
حیف ...